Jef Van Hoof (1886 - 1959)
![]() |
Jef Van Hoof (1886-1959) was een van de belangrijkste
Vlaamse componisten van zijn generatie. Hij studeerde aan het Koninklijk
Vlaams Conservatorium in Antwerpen, waarvan hij van 1942 tot 1944 directeur
was. Hij bouwde eerst een reputatie op als componist van liederen en koormuziek waarmee hij een belangrijke rol speelde in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. In 1911 behaalde hij de tweede prijs in de Staatsprijs voor compositie (“Prijs van Rome”). Rond die tijd studeerde hij ook in Berlijn. Geleidelijk aan wijdde hij zich ook aan het orkest, opera en religieuze muziek, en toonde een grote voorliefde voor de beiaard en koperensembles.Tegelijkertijd was hij actief als pianist en dirigent van o.m. het Antwerps Koperensemble. In 1933 was hij een van de medeoprichters van de Vlaams Nationale Zangfeesten. Tijdens de laatste twintig jaar van zijn leven componeerde hij ondermeer zes symfonieën. Zijn stijl is post-romantisch te noemen. In 1968 werd ter zijner nagedachtenis een driejaarlijkse prijs voor Vlaamse componisten in het leven geroepen. Verschillende van zijn werken werden gepubliceerd door: deCrans, Blauwmoezelstraat 5, B-2000 Antwerpen. (Luc Leytens, Studiecentrum voor Vlaamse Muziek) |